Wszystkie zadania
Twój Redoksownik - pobierz wszystkie zadania z reakcjami redoks w jednym pliku do druku.
Zadanie R30
Poniżej podano schemat pewnej reakcji redoks:
Pb3O4 + K2SO3 + H2SO4 ⟶ PbSO4 + K2SO4Zapisz w formie jonowej skróconej równanie redukcji i równanie reakcji utleniania zachodzących podczas powyższej reakcji. Uzupełnij współczynniki stechiometryczne, aby otrzymać sumaryczne równanie reakcji utleniania i redukcji.
Równanie redukcji: …………………………………………………………………………………………………….
Równanie utlenienia: ………………………………….……………………………………………………………….
….Pb3O4 + ….K2SO3 + ….H2SO4 ⟶ ….PbSO4 + ….K2SO4 + ....H2OTwój Redoksownik - pobierz wszystkie zadania z reakcjami redoks w jednym pliku do druku.
Zadanie R29
Aby otrzymać jodan(V) potasu do roztworu chloranu(V) potasu wprowadzono jod. Po dodaniu niewielkiej ilości HNO3 nastąpiła egzotermiczna reakcja, która miała dość szybki przebieg:
2KClO3 + I2 ⟶ 2KIO3 + Cl2Oceń prawdziwość poniższego zdania. Uzasadnij swoją decyzję.
„Z doświadczenia wynika, że jod jest aktywniejszym fluorowcem niż chlor.”
Rozstrzygnięcie: zdanie jest ( prawdziwe / nieprawdziwe ).
Uzasadnienie:
………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………
Twój Redoksownik - pobierz wszystkie zadania z reakcjami redoks w jednym pliku do druku.
Informacja do zadań R26 – R28
ClO2 jest trującym tlenkiem chloru, który w temperaturze pokojowej jest pomarańczowoczerwonym gazem, pod ciśnieniem 1013 hPa skrapla się po ochłodzeniu do temperatury niższe od 11 °C. Jedna z laboratoryjnych metod jego otrzymywania polega na działaniu stężonego roztworu H2SO4 na KClO3. Schemat tej reakcji przedstawiono poniżej (metoda I):
KClO3 + H2SO4 ⟶ HClO4 + ClO2 + KHSO4 + H2O
Inna metoda polega na działaniu roztworem H2SO4 na stechiometryczną mieszaninę KClO3 z kwasem szczawiowym (H2C2O4) (metoda II).
KClO3 + H2C2O4 + H2SO4 ⟶ ClO2 + CO2 + KHSO4 + H2O
Zadanie R26
Zapisz w formie jonowej skróconej równanie redukcji i równanie reakcji utleniania zachodzących podczas otrzymywania ClO2 w wyniku działania stężonego roztworu H2SO4 na KClO3. Podaj stosunek molowy utleniacza i reduktora.
Równanie redukcji: …………………………………………………………………………………………………….
Równanie utlenienia: ………………………………….……………………………………………………………….
nutl. : nred. = …………………….Zadanie R27
Zapisz w formie jonowej skróconej równanie reakcji utleniania zachodzącej podczas otrzymywania ClO2 w wyniku działania stężonego roztworu H2SO4 na mieszaninę KClO3. Z kwasem szczawiowym. Uzupełnij współczynniki stechiometryczne, aby otrzymać sumaryczne równanie reakcji utleniania i redukcji.Równanie utlenienia: ………………………………….……………………………………………………………….
….KClO3 + ….H2C2O4 + ….H2SO4 ⟶ ….ClO2 + ….CO2 + ….KHSO4 + ….H2O
Zadanie R28
Rozstrzygnij, która z przedstawionych metod (I czy II) jest lepszym źródłem ClO2 ze względu na zużycie KClO3.
Rozstrzygnięcie: ………………………………………………………….
Uzasadnienie:...................................................
Twój Redoksownik - pobierz wszystkie zadania z reakcjami redoks w jednym pliku do druku.
Zadanie R25
W wyniku redukcji manganianów(VII) można otrzymać manganiany(VI). Roztwory manganianów(VI) litowców mają charakterystyczna ciemnozieloną barwę. Jony manganianowe(VI) mają niezbyt silne właściwości utleniające. Poniżej przedstawiono wartości standardowych potencjałów redukcji dla odpowiednich półogniw.
Reakcja połówkowa E°, V MnO4– + e ⟶ MnO42– +0,558 MnO42– + 2H2O + 2e ⟶ MnO2 + 4OH– +0,60 Oceń prawdziwość poniższych zdań. Zaznacz P, jeśli informacja jest prawdziwa albo F, jeśli informacja jest fałszywa.
1. Jony manganianowe(VI) maja zdolność do dysproporcjonowania w roztworach wodnych. P F 2. Podniesienie pH zwiększa trwałość jonów manganianowych(VI). P F Twój Redoksownik - pobierz wszystkie zadania z reakcjami redoks w jednym pliku do druku.
Zadanie R24
Tal tworzy dwa kationy proste, które mogą występować w roztworach wodnych. Poniżej podano standardowe potencjały redukcji dla półogniw, w których zachodzą następujące reakcje połówkowe:Reakcja połówkowa E°, V Tl+ + e ⟶ Tl –0,336 Tl3+ + 2e ⟶ Tl+ +1,252 Z fluorem tworzy trwałe związki o wzorach TlF oraz TlF3, w których kationy talu różnią się ładunkiem. Związek o wzorze TlI3 można otrzymać w reakcji wg równania:
TlI + I2 ⟶ TlI3
a) Zapisz w formie jonowej skróconej równanie reakcji talu z kwasem rozcieńczonym kwasem solnym użytym w nadmiarze. Uwzględnij, że powstająca sól nieznacznie rozpuszcza się w wodzie o temperaturze pokojowej.………………………………………………………………………………………………………………………….
b) Ustal, czy związek o wzorze TlI3 to związek talu(I) czy talu(III). Uzupełnij schemat, wpisz wzór sumaryczny kationów i anionów obecnych w kryształach TlI3.
Stopień utlenienia talu: ………………….wzór kationu wzór anionu
Twój Redoksownik - pobierz wszystkie zadania z reakcjami redoks w jednym pliku do druku.
Zadanie R23
Kationy żelaza tworzą związki kompleksowe z anionami cyjankowymi. Do często spotykanych soli kompleksowych żelaza należą jasnożółty K4[Fe(CN)6]·3H2O i intensywnie pomarańczowy K3[Fe(CN)6]. Fotografie poniżej przedstawiają wodne roztwory obu związków.
fot. 1: roztwór K4[Fe(CN)6] fot. 2: roztwór K3[Fe(CN)6] Przeprowadzono następujące doświadczenia chemiczne:
I: Do wodnego roztworu K3[Fe(CN)6] wprowadzono pewną ilość stałego Na2SO3 i wstrząsano probówką aż do całkowitego rozpuszczenia soli. Stwierdzono także stopniowy zanik barwy roztworu, aż do przyjęcia trwałej barwy bladożółtawej.II: do wodnego roztworu K4[Fe(CN)6] wprowadzono roztwór jodu w rozpuszczalniku organicznym. Następnie probówkę umieszczono w łaźni wodnej o temperaturze 50 °C. Po godzinie probówkę wyjęto. Wygląd zawartości probówki przed umieszczeniem i po wyjęciu z łaźni wodnej przedstawiono poniżej.
stan początkowy po godzinie w temp.
50 °C
Zadanie R23.1
Napisz w formie jonowej, z uwzględnieniem liczby oddawanych lub pobieranych elektronów (zapis jonowo-elektronowy) równanie reakcji redukcji zachodzącej podczas doświadczenia I.…………………………………………………………………………………………………………………………….
Zadanie R23.2
Napisz w formie cząsteczkowej sumaryczne równanie reakcji utleniania i redukcji zachodzącej podczas doświadczenia II. Podaj wzór jonu lub cząsteczki, które w podanym doświadczeniu pełnią rolę utleniacza i reduktora. Podkreśl wzór związku organicznego, który w doświadczeniu II pełnił rolę rozpuszczalnika jodu.Równanie reakcji: …………………………………………………………………………………………………………………………..
Utleniacz: ……………………….
Reduktor: ………………………..
Wzór rozpuszczalnika: CH3OH, C6H14, CHCl3
Pobierz wszystkie zadania ze schematów ogniw w pliku do druku w formacie pdf (kliknij).
Artykuł wyjaśniający zasady konwencji sztokholmskiej (kliknij).
Zadanie 1
Na podstawie schematycznego rysunku ogniw galwanicznych zapisz schemat danego ogniwa w konwencji sztokholmskiej.A)

schemat: (-) ………………………………………………………………………………………………………..(+)
B)

schemat: (-) ………………………………………………………………………………………………………..(+)
C)

schemat: (-) ………………………………………………………………………………………………………..(+)
D)

schemat: (-) ………………………………………………………………………………………………………..(+)
E)

schemat: (-) ………………………………………………………………………………………………………..(+)
F)

schemat: (-) ………………………………………………………………………………………………………..(+)
G)

schemat: (-) ………………………………………………………………………………………………………..(+)
H)

schemat: (-) ………………………………………………………………………………………………………..(+)
I)

schemat: (-) ………………………………………………………………………………………………………..(+)
J)
schemat: (-) ………………………………………………………………………………………………………..(+)
K)

schemat: (-) ………………………………………………………………………………………………………..(+)
L)

schemat: (-) ………………………………………………………………………………………………………..(+)
M)

schemat: (-) ………………………………………………………………………………………………………..(+)
N)

schemat: (-) ………………………………………………………………………………………………………..(+)
O)

schemat: (-) ………………………………………………………………………………………………………..(+)
Zadanie 2
Poniżej podano standardowe potencjały redukcji wybranych reakcji połówkowych zachodzących w standardowych półogniwach. Półogniwa te oznaczono symbolami od A do F.
Przez połączenie odpowiednich półogniw zmontowano standardowe ogniwa galwaniczne.
Zadanie 2.1
Napisz w formie jonowej skróconej sumaryczne równanie reakcji redoks zachodzącej w pracującym ogniwie oraz zapisz schemat tego ogniwa zgodnie z konwencją sztokholmską. W odpowiednich przypadkach przyjmij, że elektrodą jest platyna.
A z C)
Równanie reakcji:
……………………………………………………………………………………………………………………………….
schemat: (-) ……………………………………………………………………………….………………………...Pt(+)C z D)
Równanie reakcji:
……………………………………………………………………………………………………………………………….
schemat: (-)……..……………………………………………………………………………………………………...(+)D z E)
Równanie reakcji:
……………………………………………………………………………………………………………………………….
schemat: (-) ………………………………………………………………………………………………….....…..(+)E z F)
Równanie reakcji:
……………………………………………………………………………………………………………………………….
schemat: (-) ………………………………………………………………………………………………….....…..(+)
Zadanie 2.2
Podaj wzór substancji lub jonu, który w podanym zestawie pełni następującą funkcję.
Najsłabszy utleniacz: ……………
Najsłabszy reduktor: …………….Zadanie 3
Na podstawie schematu ogniwa galwanicznego uzupełnij graficzne przedstawienie ogniwa. Wpisz brakujące symbole lub wzory w puste miejsca. Napisz w formie jonowej skróconej sumaryczne równanie reakcji redoks zachodzącej w pracującym ogniwie.
A) schemat: (-)Pt | CrO42–, Cr(OH)6]3–, OH– || Br–, BrO3–, OH– | Pt(+)

Równanie reakcji: ………………………………………………………………………………………………………..
B) schemat: (-)Pt | Sn2+, Sn4+ || Pb2+, H3O+ | PbO2 | Pb(+)

Równanie reakcji: ………………………………………………………………………………………………………..
Przedmaturalne rozdanie! Do rozwiązania arkusz quasimaturalny (zadania za 45 punktów), a 3 osoby zdobywają:
Pierwsza osoba: dostęp do kursów maturalnych (Unikanie błędów, Pogromca redoksów maturalnych, Rozpuszczalność i hydraty) ze strony dmchemik.pl. Dodatkowo zbiór zadań „Chemia. Skuteczna powtórka. Matura 2026-2028” oraz obie części „Podstaw obliczeń chemicznych” (cz. I w formacie pdf + c z. II w wersji drukowanej) autorstwa Damiana Mickiewicza;
Druga osoba: dostęp do kursów maturalnych (Unikanie błędów, Pogromca redoksów maturalnych, Rozpuszczalność i hydraty) ze strony dmchemik.pl. Dodatkowo zbiór zadań „Chemia. Skuteczna powtórka. Matura 2026-2028” autorstwa Damiana Mickiewicza;
Trzecia osoba: dostęp do kursu maturalnego Unikanie błędów ze strony dmchemik.pl. Dodatkowo zbiór zadań „Chemia. Skuteczna powtórka. Matura 2026-2028” autorstwa Damiana Mickiewicza.Zasady udziału i arkusz dostępne po kliknięciu tutaj.
Rozwiązania można wysyłać do 25.04.26 do godziny 12.00.
Tymoloftaleina jest wskaźnikiem kwasowo-zasadowym zbliżonym do fenoloftaleiny. W roztworach o pH poniżej 9,4 jest bezbarwna, a powyżej stopniowo przybiera ciemnoniebieski kolor, jak przedstawiono na rysunku (dane dla 25 °C).

Wykonano następujące doświadczenie. W trzech probówkach umieszczono równe objętości roztworów następujących soli: NaCl, NaHCO3 i Na2CO3, wszystkie roztwory miały stężenie 1 mol/dm3. Następnie do każdej probówki wprowadzono po 2 krople alkoholowego roztworu tymoloftaleiny. Zawartość probówek przybrała wygląd jak na przedstawionej fotografii.

Przygotowano probówki oznaczone numerami I i II. Do każdej wprowadzono taką samą objętość roztworu Na2CO3 i 2 krople alkoholowego roztworu tymoloftaleiny. Następnie do probówki I wprowadzono roztwór NaCl, a do probówki II roztwór NaHCO3. Wygląd zawartości probówek przed i po wprowadzeniu roztworów NaCl i NaHCO3 przedstawiono na fotografiach.
przed dodaniem roztworów po dodaniu roztworów 

Zapisz równanie reakcji odpowiedzialnej za wartość pH roztworu Na2CO3 i wyjaśnij, dlaczego tylko dodatek roztworu NaHCO3 spowodował obserwowane zmiany.
Równanie reakcji: ……………………
Wyjaśnienie: ……………………………Rozstrzygnij, czy wprowadzenie roztworu NaHCO3 do roztworu K2CO3 w miejsce roztworu Na2CO3 także przyczyni się do zmiany barwy tymoloftaleiny. Uzasadnij swoje stanowisko.
Rozstrzygnięcie: ……………………….
Wyjaśnienie: ………………………….Omówienie tego zadania znajdziesz w lekcji LIVE w kursie Rozpuszczalność i hydraty
Gęstość wodnych roztworów K2CO3 zależy od stężenia. Na wykresie przedstawiono gęstość tych roztworów w zakresie stężeń 10 – 20 % mas. dla temperatury 20 °C.

Sporządzono roztwór przez rozpuszczenie 20,00 K2CO3·xH2O w 80,00 g wody i doprowadzono roztwór do 20 °C. Następnie za pomocą areometru zmierzono gęstość, która wynosiła 1,156 g·cm-3.
Dokonaj niezbędnych obliczeń i wyznacz wartość współczynnika x we wzorze hydratu. Stężenie roztworu odczytaj z dokładnością do 0,1 %. Końcowy wynik zapisz w postaci dziesiętnej z dokładnością do 0,1.
x = .......