Koszyk
Szukaj
Zaloguj się

Zadania z działu: Stechiometria

Wszystkie umieszczone tutaj zadania są autorskie i nie mogą być udostępniane w innych opracowaniach/materiałach, umieszczane na innych witrynach internetowych bez wcześniejszej wiedzy i zgody autora.

  • Omówienie tego zadania znajdziesz w lekcji LIVE w kursie Rozpuszczalność i hydraty

    W celu określenia składu hydratu wodorotlenku baru wykonano następującą analizę. Odważono 2,970 g hydratu i rozpuszczono w wodzie otrzymując 100,0 cm3 roztworu. Następnie pobierano po 25 cm3 tego roztworu i w obecności błękitu bromotymolowego, przy ciągłym mieszaniu za, wkraplano (miareczkowano) wodny roztwór HCl o stężeniu 0,200 mol·dm–3 aż do zmiany barwy wskaźnika na zieloną. W trzech miareczkowaniach na każde zobojętnienie 25,0 cm3 roztworu wodorotlenku baru zużyto kolejno:  23,5 cm3, 23,6 cm3 i 23,6 cm3 kwasu solnego. 
    Ustal wzór analizowanego hydratu wodorotlenku baru. Wpisz brakujący współczynnik stechiometryczny w podanym wzorze. W obliczeniach zastosuj średnią objętość kwasu solnego zużytą w pojedynczym miareczkowaniu.

     

    Wzór hydratu: Ba(OH)2·……….H2O 
     

  • Soda oczyszczona NaHCO3 i soda kalcynowana Na2CO3 są dodatkami do żywności określanymi jako E500  - węglany sodu. Trzecim dodatkiem z grupy węglanów sodu jest soda śnieżna  Na3H(CO3)2 (wodorodiwęglan sodu).  Sodę kalcynowaną otrzymuje się w wyniku ogrzewania (kalcynacji) sody oczyszczonej lub sody śnieżnej.
    Zadanie 1
    Napisz równanie reakcji otrzymywania sody kalcynowanej z sody śnieżnej.
    .............................

    Zadanie 2
    Oblicz, ile sody kalcynowanej otrzymuje się w wyniku kalcynacji 1 tony sody śnieżnej aż do uzyskania stałej masy.

    .............................

  • Poziom trudności: łatwy/średni

    Ile bezwodnego siarczanu(VI) magnezu MgSO4 należy dodać do 200 g 20% wodnego roztworu tej soli, aby otrzymać MgSO4·7H2O? Wynik podaj z dokładnością do czterech cyfr znaczących. 
    Zadanie  pochodzi z I części podręcznika "Podstawy obliczeń chemicznych" D. Mickiewicza, nr 7.96.

  • Poziom trudności: średni

    W reakcji 50,00 g kwasu salicylowego C7H6O3 z 200,00 g kwasu octowego C2H4O2 otrzymano 50,00 g czystej aspiryny C9H8O4, którą wydzielono metodą krystalizacji. Oblicz wydajność otrzymywania aspiryny tą metodą oraz stopień przereagowania w chwili przerwania reakcji, jeśli wiesz, że wydajność krystalizacji wynosi 92%. Wynik podaj  w procentach z dokładnością do jedności.

    Zadanie pochodzi z pierwszej części podręcznika „Podstawy obliczeń chemicznych”, nr 7.97

  • Poziom trudności: średni
    Tlenek wapnia CaO reaguje z wodą wg równania:
    CaO + H2O ⟶ Ca(OH)2
    Ile CaO należy dodać do 1000 g wody, aby otrzymać mleko wapienne o zawartości 10% masowych Ca(OH)2? Wynik podaj w g w dokładnością do jednej dziesiątej. Wskazówka: rozbij proces na etap hydratacji oraz na proces mieszania wodorotlenku z wodą, możesz też przyjąć (ale nie musisz), że wodorotlenek wapnia jest hydratem tlenku wapnia CaO·H2O i licz tak, jakby to miało miejsce w przypadku hydratu.
    Zadanie pochodzi z pierwszej części podręcznika „Podstawy obliczeń chemicznych”, nr 7.95.
     

  • Poziom trudności: trudne

    Kwas cytrynowy C6H8O7 w wodnych roztworach jest kwasem trójprotonowym przez obecność trzech kwasowych grup COOH. Anion tego kwasu ma wzór sumaryczny C6H5O73-. Cytrynian wapnia jest trudno rozpuszczalny w wodzie – w temperaturze 25 ℃ w 1 kg wody rozpuszcza się zaledwie 0,950 g tego związku. Z wody wytrąca się lub krystalizuje w postaci tetrahydratu i w tej postaci został znaleziony jako minerał w osadach z dna morskiego w okolicach Antarktydy i nazwany na cześć odkrywcy Earlandytem. Ustal wzór sumaryczny tej soli w postaci Cax(C6H5O7)y. Oblicz, jaka będzie wydajność otrzymywania cytrynianu wapnia  w postaci hydratu, zakładając, że jest nią masa osadu powstałego w reakcji 5% roztworu kwasu cytrynowego oraz 5% mleka wapiennego wymieszanych w stechiometrycznym stosunku  w podanej temperaturze. 
     

    Zadanie pochodzi z pierwszej części podręcznika „Podstawy obliczeń chemicznych”, nr 7.104.

  • Poziom trudności: średni

    Dwutlenek siarki otrzymuje się przez spalanie siarki w nadmiarze powietrza. Oblicz minimalną (stechiometryczną) objętość powietrza (m3 w warunkach normalnych) potrzebną na spalenie 1 tony siarki. Pamiętaj, że tlen stanowi 21% obj. powietrza, a wynik podaj  z dokładnością do jedności.

    Zadanie pochodzi z pierwszej części podręcznika „Podstawy obliczeń chemicznych”, nr 7.94. 
     

  • Zadanie 6
    Kwas cytrynowy jest kwasem trójprotonowym. Z przesyconych roztworów kwasu cytrynowego (C6H8O7) w wodzie wypadają kryształy o wzorze  C6H8O7·xH2O.  W celu ustalenia współczynnika x próbkę kryształów o masie 1,211 g (otrzymanych z wodnego roztworu) rozpuszczono w wodzie i miareczkowano roztworem NaOH w obecności fenoloftaleiny. Do pojawienia się trwałego różowego zabarwienia zużyto 69,2 cm3 roztworu NaOH o stężeniu 0,2500 mol/dm3. 
    Zadanie 6.1
    Oblicz wartość współczynnika x.

    Zadanie 6.2
    Oceń prawdziwość poniższych zdań. Zaznacz P, jeśli informacja jest prawdziwa, albo F, jeśli informacja jest fałszywa.
     

    W opisanym hydracie kwasu cytrynowego na jedną cząsteczkę kwasu przypada jedna cząsteczkę wody, a w hydracie o wzorze CuSO4·5H2O na jedną cząsteczkę soli przypada pięć cząsteczek wody.PF
    Rozpuszczenie w wodzie bezwodnego kwasu cytrynowego i pozostawienie do odparowania wody prowadzi do otrzymania kryształów o wzorze C6H8O7·H2OPF
    Kwas cytrynowy może reagować z NaOH w stosunku molowym nkwasu : nNaOH = 1 : 1.PF

  • W wyniku całkowitego spalenia pary węglowodoru X otrzymano 7,5 dm3 (w przeliczeniu na warunki normalne) spalin zawierających tylko CO2 i H2O. Po wykropleniu pary wodnej pozostały gaz zajmuje w warunkach normalnych objętość 5 dm3. Gęstość par węglowodoru X jest 3 razy większa niż gęstość etynu (mierzona w identycznych warunkach). 
    Ustal nazwę węglowodoru X.

  • W 20 °C rozpuszczalność Na2CO3 i NaHCO3 (w 100 g wody) wynosi odpowiednio 21,5 i 9,6 g. W temperaturze 20 °C przygotowano nasycony roztwór Na2CO3 przez rozpuszczenie 1 mola Na2CO3 w odpowiedniej ilości wody. Następnie, w zestawie uniemożliwiającym opuszczanie układ przez wodę na drodze parowania, przez roztwór przepuszczano gazowy CO2, aż przyrost masy zawartości naczynia wyniósł 44 g. Wydzielony krystaliczny osad odsączono i wysuszono. Wszystkie operacje wykonano nie zmieniając temperatury. Podczas przepuszczania CO2 przez roztwór zaszła reakcja, której równanie przedstawiono poniżej. 

    obraz.png

    Zadanie 1
    Oblicz wydajność otrzymywania NaHCO3 opisaną metodą. Załóż, że masa otrzymanego suchego NaHCO3 otrzymanego po odsączeniu i wysuszeniu ciała stałego jest równa masie wydzielonych kryształów. Przyjmij masy molowe: Na2CO3 – 106 g·mol-1, NaHCO3 – 84 g·mol-1, CO2 – 44 g·mol-1. Wynik podaj w procentach z dokładnością do jedności. 

    Zadanie 2
    Rozstrzygnij, czy prawdziwe jest poniższe stwierdzenie. Wybierz i podkreśl rozstrzygnięcie z podanych w nawiasie i uzasadnij swój wybór.
    Twierdzenie: otrzymana masa kryształów świadczy o tym, że reakcja pomiędzy roztworem węglanu sodu a tlenkiem węgla(IV) zaszła w mniej niż 80%.
    Twierdzenie (jest / nie jest) prawdziwe, ponieważ
    ……………………………………………………………………………………………………