Zadania z działu: Chemia ogólna
Omówienie tego zadania znajdziesz w lekcji LIVE w kursie Rozpuszczalność i hydraty
Gęstość wodnych roztworów K2CO3 zależy od stężenia. Na wykresie przedstawiono gęstość tych roztworów w zakresie stężeń 10 – 20 % mas. dla temperatury 20 °C.

Sporządzono roztwór przez rozpuszczenie 20,00 K2CO3·xH2O w 80,00 g wody i doprowadzono roztwór do 20 °C. Następnie za pomocą areometru zmierzono gęstość, która wynosiła 1,156 g·cm-3.
Dokonaj niezbędnych obliczeń i wyznacz wartość współczynnika x we wzorze hydratu. Stężenie roztworu odczytaj z dokładnością do 0,1 %. Końcowy wynik zapisz w postaci dziesiętnej z dokładnością do 0,1.
x = .......
Omówienie tego zadania znajdziesz w lekcji LIVE w kursie Rozpuszczalność i hydraty
Na poniższym wykresie przedstawiono rozpuszczalność KNO3 w wodzie w zakresie temperatury 0 – 50 °C.

W przedziale temperatury 0 – 100 °C rozpuszczalność KNO3 w wodzie (wyrażoną w tej samej jednostce) można opisać równaniem:
r = 0,0175t2 + 0,5483t + 13,6
gdzie t oznacza temperaturę w skali Celsjusza.Zadanie 1 (0-1)
Oblicz rozpuszczalność KNO3 w 100 g wody w temperaturze 0 °C. Wynik podaj z dokładnością do 0,1 g/100 g wody.
r = ……. g/100 g wodyZadanie 2 (1-4)
Oblicz szacunkową rozpuszczalność KNO3 w 100 g wody w temperaturze 100 °C oraz w temperaturze 60 °C. Oszacuj masę kryształów KNO3, którą można otrzymać przez ochłodzenie 200 g roztworu nasyconego o temperaturze początkowej 100 °C do temperatury 60 °C. Następne oszacuj maksymalną wydajność krystalizacji KNO3 z roztworów wodnych w przedziale 0 – 100 °C. Wyniki końcowe podaj z dokładnością do jedności.Rozpuszczalność w 100 g wody w temperaturze 100 °C wynosi ……………. g.
Rozpuszczalność w 100 g wody w temperaturze 60 °C wynosi ……………. g.
Masa wydzielonych kryształów: ………… g.
Maksymalna wydajność krystalizacji KNO3 w przedziale 0 – 100 °C wynosi ……. %.Omówienie tego zadania znajdziesz w lekcji LIVE w kursie Rozpuszczalność i hydraty
W celu określenia składu hydratu wodorotlenku baru wykonano następującą analizę. Odważono 2,970 g hydratu i rozpuszczono w wodzie otrzymując 100,0 cm3 roztworu. Następnie pobierano po 25 cm3 tego roztworu i w obecności błękitu bromotymolowego, przy ciągłym mieszaniu za, wkraplano (miareczkowano) wodny roztwór HCl o stężeniu 0,200 mol·dm–3 aż do zmiany barwy wskaźnika na zieloną. W trzech miareczkowaniach na każde zobojętnienie 25,0 cm3 roztworu wodorotlenku baru zużyto kolejno: 23,5 cm3, 23,6 cm3 i 23,6 cm3 kwasu solnego.
Ustal wzór analizowanego hydratu wodorotlenku baru. Wpisz brakujący współczynnik stechiometryczny w podanym wzorze. W obliczeniach zastosuj średnią objętość kwasu solnego zużytą w pojedynczym miareczkowaniu.Wzór hydratu: Ba(OH)2·……….H2O
Gęstość wodnych roztworów NaCl w temperaturze 20 °C w zakresie 0 – 25% mas. można obliczyć z równania:
dr = 0,0076cp+0,9984 [g·cm-3]
gdzie:
dr – gęstość roztworu
cp – stężenie procentowe masowe NaCl w roztworzeZadanie 1
Oceń poprawność poniższych zdań. Zaznacz P, jeśli informacja jest prawdziwa, albo F, jeśli jest fałszywa.Gęstość wody w temperaturze 20 °C wynosi 0,9984 g·cm-3. P F Zależność gęstości roztworu NaCl w wodzie w zakresie 0 – 25 % mas. jest nieliniowa. P F
Zadanie 2
Zmieszano 30 g wodnego roztworu NaCl o gęstości 1,09 g·cm-3 z 60 g wodnego roztworu NaCl o gęstości 1,16 g·cm-3.
Oblicz stężenie procentowe (procent masowy) i molowe otrzymanego roztworu.
Soda oczyszczona NaHCO3 i soda kalcynowana Na2CO3 są dodatkami do żywności określanymi jako E500 - węglany sodu. Trzecim dodatkiem z grupy węglanów sodu jest soda śnieżna Na3H(CO3)2 (wodorodiwęglan sodu). Sodę kalcynowaną otrzymuje się w wyniku ogrzewania (kalcynacji) sody oczyszczonej lub sody śnieżnej.
Zadanie 1
Napisz równanie reakcji otrzymywania sody kalcynowanej z sody śnieżnej.
.............................Zadanie 2
Oblicz, ile sody kalcynowanej otrzymuje się w wyniku kalcynacji 1 tony sody śnieżnej aż do uzyskania stałej masy..............................
Poziom trudności: łatwy/średni
Ile bezwodnego siarczanu(VI) magnezu MgSO4 należy dodać do 200 g 20% wodnego roztworu tej soli, aby otrzymać MgSO4·7H2O? Wynik podaj z dokładnością do czterech cyfr znaczących.
Zadanie pochodzi z I części podręcznika "Podstawy obliczeń chemicznych" D. Mickiewicza, nr 7.96.Poziom trudności: średni
W reakcji 50,00 g kwasu salicylowego C7H6O3 z 200,00 g kwasu octowego C2H4O2 otrzymano 50,00 g czystej aspiryny C9H8O4, którą wydzielono metodą krystalizacji. Oblicz wydajność otrzymywania aspiryny tą metodą oraz stopień przereagowania w chwili przerwania reakcji, jeśli wiesz, że wydajność krystalizacji wynosi 92%. Wynik podaj w procentach z dokładnością do jedności.
Zadanie pochodzi z pierwszej części podręcznika „Podstawy obliczeń chemicznych”, nr 7.97
Poziom trudności: średni
Tlenek wapnia CaO reaguje z wodą wg równania:
CaO + H2O ⟶ Ca(OH)2
Ile CaO należy dodać do 1000 g wody, aby otrzymać mleko wapienne o zawartości 10% masowych Ca(OH)2? Wynik podaj w g w dokładnością do jednej dziesiątej. Wskazówka: rozbij proces na etap hydratacji oraz na proces mieszania wodorotlenku z wodą, możesz też przyjąć (ale nie musisz), że wodorotlenek wapnia jest hydratem tlenku wapnia CaO·H2O i licz tak, jakby to miało miejsce w przypadku hydratu.
Zadanie pochodzi z pierwszej części podręcznika „Podstawy obliczeń chemicznych”, nr 7.95.
Poziom trudności: trudne
Kwas cytrynowy C6H8O7 w wodnych roztworach jest kwasem trójprotonowym przez obecność trzech kwasowych grup COOH. Anion tego kwasu ma wzór sumaryczny C6H5O73-. Cytrynian wapnia jest trudno rozpuszczalny w wodzie – w temperaturze 25 ℃ w 1 kg wody rozpuszcza się zaledwie 0,950 g tego związku. Z wody wytrąca się lub krystalizuje w postaci tetrahydratu i w tej postaci został znaleziony jako minerał w osadach z dna morskiego w okolicach Antarktydy i nazwany na cześć odkrywcy Earlandytem. Ustal wzór sumaryczny tej soli w postaci Cax(C6H5O7)y. Oblicz, jaka będzie wydajność otrzymywania cytrynianu wapnia w postaci hydratu, zakładając, że jest nią masa osadu powstałego w reakcji 5% roztworu kwasu cytrynowego oraz 5% mleka wapiennego wymieszanych w stechiometrycznym stosunku w podanej temperaturze.
Zadanie pochodzi z pierwszej części podręcznika „Podstawy obliczeń chemicznych”, nr 7.104.
Poziom trudności: średni
Dwutlenek siarki otrzymuje się przez spalanie siarki w nadmiarze powietrza. Oblicz minimalną (stechiometryczną) objętość powietrza (m3 w warunkach normalnych) potrzebną na spalenie 1 tony siarki. Pamiętaj, że tlen stanowi 21% obj. powietrza, a wynik podaj z dokładnością do jedności.
Zadanie pochodzi z pierwszej części podręcznika „Podstawy obliczeń chemicznych”, nr 7.94.