Zadania z działu: Pokój dla AA (Ambitnych Abiturientów)

Pobierz wszystkie zadania ze schematów ogniw w pliku do druku w formacie pdf (kliknij).

Artykuł wyjaśniający zasady konwencji sztokholmskiej (kliknij).

Zadanie 1
Na podstawie schematycznego rysunku ogniw galwanicznych zapisz schemat danego ogniwa w konwencji sztokholmskiej.

A)

schemat: (-) ………………………………………………………………………………………………………..(+)
B)
 

schemat: (-) ………………………………………………………………………………………………………..(+)
C)
 

schemat: (-) ………………………………………………………………………………………………………..(+)
D)
 

schemat: (-) ………………………………………………………………………………………………………..(+)
E)
 

schemat: (-) ………………………………………………………………………………………………………..(+)
F)
 

schemat: (-) ………………………………………………………………………………………………………..(+)
G)
 

schemat: (-) ………………………………………………………………………………………………………..(+)
H)
 

schemat: (-) ………………………………………………………………………………………………………..(+)
I)
 

schemat: (-) ………………………………………………………………………………………………………..(+)
J)

schemat: (-) ………………………………………………………………………………………………………..(+)
K)
 

schemat: (-) ………………………………………………………………………………………………………..(+)
L)
 

schemat: (-) ………………………………………………………………………………………………………..(+)
M)
 

schemat: (-) ………………………………………………………………………………………………………..(+)
N)
 

schemat: (-) ………………………………………………………………………………………………………..(+)
O)
 

schemat: (-) ………………………………………………………………………………………………………..(+)

Zadanie 2
Poniżej podano standardowe potencjały redukcji wybranych reakcji połówkowych zachodzących w standardowych półogniwach. Półogniwa te oznaczono symbolami od A do F.

Przez połączenie odpowiednich półogniw zmontowano standardowe ogniwa galwaniczne.
Zadanie 2.1
Napisz w formie jonowej skróconej sumaryczne równanie reakcji redoks zachodzącej w pracującym ogniwie oraz zapisz schemat tego ogniwa zgodnie z konwencją sztokholmską. W odpowiednich przypadkach przyjmij, że elektrodą jest platyna.
A z C)
Równanie reakcji:
……………………………………………………………………………………………………………………………….
schemat: (-) ……………………………………………………………………………….………………………...Pt(+)

C z D)
Równanie reakcji:
……………………………………………………………………………………………………………………………….
schemat: (-)……..……………………………………………………………………………………………………...(+)

D z E)
Równanie reakcji:
……………………………………………………………………………………………………………………………….
schemat: (-) ………………………………………………………………………………………………….....…..(+)

E z F)
Równanie reakcji:
……………………………………………………………………………………………………………………………….
schemat: (-) ………………………………………………………………………………………………….....…..(+)
Zadanie 2.2
Podaj wzór substancji lub jonu, który w podanym zestawie pełni następującą funkcję.
Najsłabszy utleniacz: ……………
Najsłabszy reduktor: …………….

Zadanie 3
Na podstawie schematu ogniwa galwanicznego uzupełnij graficzne przedstawienie ogniwa. Wpisz brakujące symbole lub wzory w puste miejsca. Napisz w formie jonowej skróconej sumaryczne równanie reakcji redoks zachodzącej w pracującym ogniwie.
A) schemat: (-)Pt | CrO₄^2–, Cr(OH)₆]^3–, OH^– || Br^–, BrO₃^–, OH^– | Pt(+)
 

Równanie reakcji: ………………………………………………………………………………………………………..

B) schemat: (-)Pt | Sn²⁺, Sn⁴⁺ || Pb²⁺, H₃O⁺ | PbO₂ | Pb(+)
 

Równanie reakcji: ………………………………………………………………………………………………………..

Przedmaturalne rozdanie! Do rozwiązania arkusz quasimaturalny (zadania za 45 punktów), a 3 osoby zdobywają:

Pierwsza osoba: dostęp do kursów maturalnych (Unikanie błędów, Pogromca redoksów maturalnych, Rozpuszczalność i hydraty) ze strony dmchemik.pl. Dodatkowo zbiór zadań „Chemia. Skuteczna powtórka. Matura 2026-2028” oraz obie części „Podstaw obliczeń chemicznych” (cz. I w formacie pdf + c z. II w wersji drukowanej) autorstwa Damiana Mickiewicza;
Druga osoba: dostęp do kursów maturalnych (Unikanie błędów, Pogromca redoksów maturalnych, Rozpuszczalność i hydraty) ze strony dmchemik.pl. Dodatkowo zbiór zadań „Chemia. Skuteczna powtórka. Matura 2026-2028” autorstwa Damiana Mickiewicza;
Trzecia osoba: dostęp do kursu maturalnego Unikanie błędów ze strony dmchemik.pl. Dodatkowo zbiór zadań „Chemia. Skuteczna powtórka. Matura 2026-2028” autorstwa Damiana Mickiewicza.

Zasady udziału i arkusz dostępne po kliknięciu tutaj.

Rozwiązania można wysyłać do 25.04.26 do godziny 12.00. 
 

Tymoloftaleina jest wskaźnikiem kwasowo-zasadowym zbliżonym do fenoloftaleiny. W roztworach o pH poniżej 9,4 jest bezbarwna, a powyżej stopniowo przybiera ciemnoniebieski kolor, jak przedstawiono na rysunku (dane dla 25 °C).

Wykonano następujące doświadczenie. W trzech probówkach umieszczono równe objętości roztworów następujących soli: NaCl, NaHCO₃ i Na₂CO₃, wszystkie roztwory miały stężenie 1 mol/dm³. Następnie do każdej probówki wprowadzono po 2 krople alkoholowego roztworu tymoloftaleiny. Zawartość probówek przybrała wygląd jak na przedstawionej fotografii.

Przygotowano probówki oznaczone numerami I i II. Do każdej wprowadzono taką samą objętość roztworu Na₂CO₃ i 2 krople alkoholowego roztworu tymoloftaleiny. Następnie do probówki I wprowadzono roztwór NaCl, a do probówki II roztwór NaHCO₃. Wygląd zawartości probówek przed i po wprowadzeniu roztworów NaCl i NaHCO₃ przedstawiono na fotografiach.

przed dodaniem roztworów	po dodaniu roztworów

Zapisz równanie reakcji odpowiedzialnej za wartość pH roztworu Na₂CO₃ i wyjaśnij, dlaczego tylko dodatek roztworu NaHCO₃ spowodował obserwowane zmiany.

Równanie reakcji: ……………………
Wyjaśnienie: ……………………………

Rozstrzygnij, czy wprowadzenie roztworu NaHCO₃ do roztworu K₂CO₃ w miejsce roztworu Na₂CO₃ także przyczyni się do zmiany barwy tymoloftaleiny. Uzasadnij swoje stanowisko.

Rozstrzygnięcie: ……………………….
Wyjaśnienie: ………………………….

Omówienie tego zadania znajdziesz w lekcji LIVE w kursie Rozpuszczalność i hydraty

Gęstość wodnych roztworów K₂CO₃ zależy od stężenia. Na wykresie przedstawiono gęstość tych roztworów w zakresie stężeń 10 – 20 % mas. dla temperatury 20 °C.

Sporządzono roztwór przez rozpuszczenie 20,00 K₂CO₃·xH₂O w 80,00 g wody i doprowadzono roztwór do 20 °C. Następnie za pomocą areometru zmierzono gęstość, która wynosiła 1,156 g·cm^-3.

Dokonaj niezbędnych obliczeń i wyznacz wartość współczynnika x we wzorze hydratu. Stężenie roztworu odczytaj z dokładnością do 0,1 %. Końcowy wynik zapisz w postaci dziesiętnej z dokładnością do 0,1.

x = .......
 

Omówienie tego zadania znajdziesz w lekcji LIVE w kursie Rozpuszczalność i hydraty

Na poniższym wykresie przedstawiono rozpuszczalność KNO₃ w wodzie w zakresie temperatury 0 – 50 °C.

W przedziale temperatury 0 – 100 °C rozpuszczalność KNO₃ w wodzie (wyrażoną w tej samej jednostce) można opisać równaniem: 

r = 0,0175t² + 0,5483t + 13,6
gdzie t oznacza temperaturę w skali Celsjusza.

Zadanie 1 (0-1)
Oblicz rozpuszczalność KNO₃ w 100 g wody w temperaturze 0 °C. Wynik podaj z dokładnością do 0,1 g/100 g wody.

r = ……. g/100 g wody

Zadanie 2 (1-4)
Oblicz szacunkową rozpuszczalność KNO₃ w 100 g wody w temperaturze 100 °C oraz w temperaturze 60 °C. Oszacuj masę kryształów KNO₃, którą można otrzymać przez ochłodzenie 200 g roztworu nasyconego o temperaturze początkowej 100 °C do temperatury 60 °C. Następne oszacuj maksymalną wydajność krystalizacji KNO₃ z roztworów wodnych w przedziale 0 – 100 °C. Wyniki końcowe podaj z dokładnością do jedności.

Rozpuszczalność w 100 g wody w temperaturze 100 °C wynosi ……………. g.
Rozpuszczalność w 100 g wody w temperaturze 60 °C wynosi ……………. g.
Masa wydzielonych kryształów: ………… g.
Maksymalna wydajność krystalizacji KNO₃ w przedziale 0 – 100 °C wynosi ……. %.

Omówienie tego zadania znajdziesz w lekcji LIVE w kursie Rozpuszczalność i hydraty

W celu określenia składu hydratu wodorotlenku baru wykonano następującą analizę. Odważono 2,970 g hydratu i rozpuszczono w wodzie otrzymując 100,0 cm³ roztworu. Następnie pobierano po 25 cm³ tego roztworu i w obecności błękitu bromotymolowego, przy ciągłym mieszaniu za, wkraplano (miareczkowano) wodny roztwór HCl o stężeniu 0,200 mol·dm^–3 aż do zmiany barwy wskaźnika na zieloną. W trzech miareczkowaniach na każde zobojętnienie 25,0 cm³ roztworu wodorotlenku baru zużyto kolejno:  23,5 cm³, 23,6 cm³ i 23,6 cm³ kwasu solnego. 
Ustal wzór analizowanego hydratu wodorotlenku baru. Wpisz brakujący współczynnik stechiometryczny w podanym wzorze. W obliczeniach zastosuj średnią objętość kwasu solnego zużytą w pojedynczym miareczkowaniu.

Wzór hydratu: Ba(OH)₂·……….H₂O 
 

Twój Redoksownik - pobierz wszystkie zadania z reakcjami redoks w jednym pliku do druku.

Zadanie R18
Ustal brakujące produkty reakcji, której schemat podano poniżej. Napisz w postaci jonowej skróconej równania redukcji oraz sumaryczne równanie reakcji redoks. Wykorzystaj dane z "Wybrane wzorów i stałych fizykochemicznych na egzamin maturalny z biologii, chemii i fizyki" do F2023.
Fe²⁺ + IO₃^- + H⁺ ⟶ Fe³⁺ + ___ + ___
Równanie redukcji: …
Sumaryczne równanie reakcji redoks: … 

Twój Redoksownik - pobierz wszystkie zadania z reakcjami redoks w jednym pliku do druku.

Zadania R16 i R17

Zadanie R16
Wykonano dwuetapowe doświadczenie. W dwóch probówkach (oznaczonych I i II) znajdowało się po 5 cm³ bezbarwnego wodnego roztworu NaIO₄. Do obu probówek wprowadzono niewielką ilość roztworu kwasu askorbinowego (witaminy C) C₆H₈O₆. Zaszła reakcja chemiczna, w wyniku której powstało ciało stałe o ciemnej barwie. W drugim etapie do probówki I wprowadzono kilka cm³ chloroformu i wstrząśnięto zawartością probówki. Wygląd zawartości probówki I po tym etapie przedstawiono poniżej. 

Do probówki II wprowadzono dodatkową ilość roztworu kwasu askorbinowego. Nastąpił zanik ciała stałego i powstał bezbarwny roztwór. W obu etapach doświadczenia kwas askorbinowy pełnił tę samą rolę.
a) Zapisz równanie w formie jonowej skróconej równanie reakcji redukcji, która zaszła w pierwszym etapie doświadczenia. 

Stwierdzono, że w środowisku zbliżonym do obojętnego w obecności anionów jodanowych(VII) cząsteczka kwasu askorbinowego ulega rozpadowi wg równania, które w uproszeniu można napisać następująco:
C₆H₈O₆ +5H₂O ⟶ HCHO + C₂O₄^2- + 2HCOO^- + CO₂ + 14H⁺ + xe
b)Ustal wartość współczynnika x i napisz stosunek utleniacza do reduktora. Wynik podaj w postaci najmniejszych liczb całkowitych.
x = ….
n_utl : n_red = …

c) zapisz w formie jonowej równanie reakcji odpowiedzialnej za zanik ciała stałego w probówce II. Dokończ zdanie. Wybierz i podkreśl jedną odpowiedź z podanych w nawiasie.

równanie reakcji: ...

W obu etapach doświadczenia wykazano (kwasowe / zasadowe / redukujące / utleniające) właściwości kwasu askorbinowego.

Zadanie R17
Przygotowano probówkę z roztworem KI (probówka I) i probówkę z roztworem KIO₃ (probówka II). Oba roztwory są bezbarwne. Do obu probówek wprowadzono po 2 cm³ roztworu Pb(NO₃)₂. W probówkach nastąpiły zmiany świadczące o zajściu reakcji chemicznej. Efekt doświadczenia przedstawiono na fotografii.

Następnie do probówki II wprowadzono 2 cm³ roztworu kwasu askorbinowego i nastąpiły zmiany świadczące o zajściu reakcji chemicznej. Efekt doświadczenia przedstawiono na fotografii.

a) Napisz w formie jonowej skróconej równanie reakcji, które zaszły w probówkach I i II podczas pierwszego etapu doświadczenia.
probówka I: ...
probówka II: ...
b) Napisz w formie jonowej skróconej równanie reakcji redukcji, która zaszła podczas opisanego doświadczenia.

Przygotowano probówkę III, w której umieszczono roztwór KIO₃ i nadmiar roztwór kwasu askorbinowego. Probówką wstrząśnięto i wprowadzono kroplę roztworu Pb(NO₃)₂. Nastąpiło wytrącenie osadu.
c) Napisz, jaki kolor (biały czy żółty) miał wytrącony osad. Podkreśl poprawną odpowiedź z podanych w nawiasie i uzasadnij swój wybór.
Kolor osadu był (biały / żółty).
Uzasadnienie: ....
 

Gęstość wodnych roztworów NaCl w temperaturze 20 °C w zakresie 0 – 25% mas. można obliczyć z równania:

d_r = 0,0076c_p+0,9984 [g·cm^-3]
gdzie:
d_r – gęstość roztworu
c_p – stężenie procentowe masowe NaCl w roztworze

Zadanie 1
Oceń poprawność poniższych zdań. Zaznacz P, jeśli informacja jest prawdziwa, albo F, jeśli jest fałszywa.

Zadanie 2
Zmieszano 30 g wodnego roztworu NaCl o gęstości 1,09 g·cm^-3 z 60 g wodnego roztworu NaCl o gęstości 1,16 g·cm^-3. 
Oblicz stężenie procentowe (procent masowy) i molowe otrzymanego roztworu.